objectes
Tot partint de objectes quotidians, elements ja definits i elaborats, preferentment complexos i amb entitat pròpia, que tenen ja una important càrrega formal, experiència i simbòlica, realitzarem accions diverses, aïllades o acumulades, a fi de constituir un nou objecte amb capacitat per redimensionar el nostre imaginari vers el objecte d’inici, o bé intervindrem un espai prèviament seleccionat.
————-
Objectes
Els objectes, tenen ja dimensions pròpies i forma determinada, per la qual cosa ens obligarà a una tipologia de procediments:
delimitador o definidor en el cas d’objectes semiacabats (com ara tubs, laminats, barres, perfils, panells, fils…)
Constructiu o assemblage en el cas d’objectes acabats i am funció determinada (com ara maons, ferreria…)
Compositiu o combinatori, més d’actitud que d’acció, en el cas d’objectes complexes (objectes diversos i amb entitat pròpia)
——————-
Actitudes fundamentadas en aspectos de índole cultural, que pueden contener o necesitar de ciertos procesos físicos:
-abrazar, acumular, alinear, almacenar, alterar, anexionar, cambiar, centrar, circunscribir, componer, concurrir, contener, contrastar, controlar, cortar, descomponer, descubrir, desordenar, dispersar, disponer, englobar, enrollar, escoger, esconder, generar, guardar, habitar, hacinar, hendir, implicar, imprimir, integrar, incorporar, internar, menguar, mezclar, multiplicar, observar, ocultar, ordenar, orientar, provocar, remover, repetir, rodear, seleccionar, seriar, simplificar, solapar, sustituir, substraer, suprimir, tomar, transformar, trasladar, unificar, uniformar, variar,….
Actitudes fundamentadas en aspectos de índole cultural, pero que necesitan de procesos físicos y técnicos:
-adicionar, aglomerar, aglutinar, agregar, agrupar, aguantar, alargar, amontonar, añadir, apilar, arrollar, cercar, cerrar, colgar, combinar, componer, concurrir, construir, deformar, deconstruir, distorsionar, dividir, doblar, elevar, encerrar, encofrar, ensamblar, enterrar, envolver, erosionar, esparcir, estirar, expandir, extender, forzar, hundir, internar, introducir, invertir, juntar, levantar, modelar, moldear, penetrar, reproducir, presionar, quemar, rasurar, recomponer, reconstruir, remover, retorcer, romper, seccionar, sujetar, sumergir, tapar, tensar, unir, vaciar, ….
—————-
Figuras retóricas, vinculadas habitualmente a la literatura, son también traducibles y aplicables como procedimiento plástico. Os puede ser útil echarle un vistazo:
Alegoría: Se le denomina a la correspondencia prolongada de símbolos o metáforas.
Aliteración: La repetición de uno o varios fonemas en distintas palabras, con una frecuencia perceptible.
Anadiplosis: Se repite la última parte de un grupo sintáctico o de un verso al principio del siguiente.
Anáfora: Una serie de frases o fragmentos de frases que comienzan de la misma forma.
Antítesis: También llamado contraste, consistente en oponer dos ideas o términos contrarios.
Apóstrofe: Dirigir apasionadamente la palabra a seres animados o inanimados, fuera de la estructura de la oración.
Asíndeton: Supresión de conjunciones que servirían usualmente de enlace.
Conversión: Consiste en repetir una misma palabra varias veces al final de cada oración, verso o estrofa.
Elipse: Omisión de palabras habitualmente consideradas necesarias.
Encabalgamiento: Cuando la unidad sintáctica de un verso se prolonga en el siguiente.
Epanadiplosis: Una frase o un verso empiezan y terminan del mismo modo.
Epíteto: Adjetivación ornamental no especificativa.
Eufemismo: Forma de expresión amable para ocultar o disimular algo desagradable o tabú.
Hipérbaton: Inversión o modificación acentuada del orden sintáctico habitual.
Hipérbole: Exageración desmesurada.
Interrogación retórica: Enunciar una pregunta, no para recibir respuesta, sino para dar más fuerza al pensamiento.
Ironía: Sugerir o afirmar algo lo contrario de lo que se piensa o siente.
Juego de palabras: Utilizar un mismo significante con dos significados distintos.
Metáfora: En general, identificación de un término real con una imagen; el término real puede aparecer expresado o no.
Metonimia: Existen distintos tipos: Designar el todo con el nombre de una parte; designar una parte con el nombre del todo; designar una parte de un todo con el nombre de otra parte de otro todo. A los dos primeros casos se le denominan sinécdoque.
Paradoja: Reunión de pensamientos aparentemente irreconciliables, pero de sentido coherente.
Paralelismo: La anáfora se denomina paralelismo cuando la repetición es casi total, con una leve variación final.
Paranomasia: O paronomasia. Situar cercana dos voces de parecido significante, pero de distinto significado.
Perífrasis: También llamado circunloquio, consistente en un rodeo que elude, mediante una marcada amplificación, la expresión directa.
Pleonasmo: Palabras innecesarias que refuerzan la idea.
Polisíndeton: Multiplicación de conjunciones innecesarias.
Prosopopeya: Se trata de atribuir cualidades no correspondidas con su género vital. La más habitual es la personificación: atribuir a las cosas o animales cualidades humanas. Otros tipos de prosopopeyas son la animación: atribuir a seres inanimados cualidades de los animados; la animalización; atribuir a seres humanos características de los seres irracionales; y la cosificación: atribuir a los seres vivos cualidades del mundo inanimado.
Reduplicación: Es la repetición de una palabra al principio o dentro de una oración.
Retruécano: Cuando una frase está compuesta por las mismas palabras que la anterior, pero invertidas de orden o función.
Silimicadencia: O asonancia. Cuando dos o más palabras cercanas tienen idénticos sonidos finales.
Símbolo: Objeto o cualidad mencionados como reales, pero aludiéndose al mismo tiempo a otra realidad distinta.
Símil: O comparación. Se diferencia de la figura anterior en que aquí aparecen siempre explícitos y sin especificar el término real y la imagen.
—————-
objectes
Tot partint de objectes quotidians, elements ja definits i elaborats, preferentment complexos i amb entitat pròpia, que tenen ja una important càrrega formal, experiència i simbòlica, realitzarem accions diverses, aïllades o acumulades, a fi de constituir un nou objecte amb capacitat per redimensionar el nostre imaginari vers el objecte d’inici, o bé intervindrem un espai prèviament seleccionat.
————-
Objectes
Els objectes, tenen ja dimensions pròpies i forma determinada, per la qual cosa ens obligarà a una tipologia de procediments:
delimitador o definidor en el cas d’objectes semiacabats (com ara tubs, laminats, barres, perfils, panells, fils…)
Constructiu o assemblage en el cas d’objectes acabats i am funció determinada (com ara maons, ferreria…)
Compositiu o combinatori, més d’actitud que d’acció, en el cas d’objectes complexes (objectes diversos i amb entitat pròpia)
——————-
Actitudes fundamentadas en aspectos de índole cultural, que pueden contener o necesitar de ciertos procesos físicos:
-abrazar, acumular, alinear, almacenar, alterar, anexionar, cambiar, centrar, circunscribir, componer, concurrir, contener, contrastar, controlar, cortar, descomponer, descubrir, desordenar, dispersar, disponer, englobar, enrollar, escoger, esconder, generar, guardar, habitar, hacinar, hendir, implicar, imprimir, integrar, incorporar, internar, menguar, mezclar, multiplicar, observar, ocultar, ordenar, orientar, provocar, remover, repetir, rodear, seleccionar, seriar, simplificar, solapar, sustituir, substraer, suprimir, tomar, transformar, trasladar, unificar, uniformar, variar,….
Actitudes fundamentadas en aspectos de índole cultural, pero que necesitan de procesos físicos y técnicos:
-adicionar, aglomerar, aglutinar, agregar, agrupar, aguantar, alargar, amontonar, añadir, apilar, arrollar, cercar, cerrar, colgar, combinar, componer, concurrir, construir, deformar, deconstruir, distorsionar, dividir, doblar, elevar, encerrar, encofrar, ensamblar, enterrar, envolver, erosionar, esparcir, estirar, expandir, extender, forzar, hundir, internar, introducir, invertir, juntar, levantar, modelar, moldear, penetrar, reproducir, presionar, quemar, rasurar, recomponer, reconstruir, remover, retorcer, romper, seccionar, sujetar, sumergir, tapar, tensar, unir, vaciar, ….
—————-
Figuras retóricas, vinculadas habitualmente a la literatura, son también traducibles y aplicables como procedimiento plástico. Os puede ser útil echarle un vistazo:
Alegoría: Se le denomina a la correspondencia prolongada de símbolos o metáforas.
Aliteración: La repetición de uno o varios fonemas en distintas palabras, con una frecuencia perceptible.
Anadiplosis: Se repite la última parte de un grupo sintáctico o de un verso al principio del siguiente.
Anáfora: Una serie de frases o fragmentos de frases que comienzan de la misma forma.
Antítesis: También llamado contraste, consistente en oponer dos ideas o términos contrarios.
Apóstrofe: Dirigir apasionadamente la palabra a seres animados o inanimados, fuera de la estructura de la oración.
Asíndeton: Supresión de conjunciones que servirían usualmente de enlace.
Conversión: Consiste en repetir una misma palabra varias veces al final de cada oración, verso o estrofa.
Elipse: Omisión de palabras habitualmente consideradas necesarias.
Encabalgamiento: Cuando la unidad sintáctica de un verso se prolonga en el siguiente.
Epanadiplosis: Una frase o un verso empiezan y terminan del mismo modo.
Epíteto: Adjetivación ornamental no especificativa.
Eufemismo: Forma de expresión amable para ocultar o disimular algo desagradable o tabú.
Hipérbaton: Inversión o modificación acentuada del orden sintáctico habitual.
Hipérbole: Exageración desmesurada.
Interrogación retórica: Enunciar una pregunta, no para recibir respuesta, sino para dar más fuerza al pensamiento.
Ironía: Sugerir o afirmar algo lo contrario de lo que se piensa o siente.
Juego de palabras: Utilizar un mismo significante con dos significados distintos.
Metáfora: En general, identificación de un término real con una imagen; el término real puede aparecer expresado o no.
Metonimia: Existen distintos tipos: Designar el todo con el nombre de una parte; designar una parte con el nombre del todo; designar una parte de un todo con el nombre de otra parte de otro todo. A los dos primeros casos se le denominan sinécdoque.
Paradoja: Reunión de pensamientos aparentemente irreconciliables, pero de sentido coherente.
Paralelismo: La anáfora se denomina paralelismo cuando la repetición es casi total, con una leve variación final.
Paranomasia: O paronomasia. Situar cercana dos voces de parecido significante, pero de distinto significado.
Perífrasis: También llamado circunloquio, consistente en un rodeo que elude, mediante una marcada amplificación, la expresión directa.
Pleonasmo: Palabras innecesarias que refuerzan la idea.
Polisíndeton: Multiplicación de conjunciones innecesarias.
Prosopopeya: Se trata de atribuir cualidades no correspondidas con su género vital. La más habitual es la personificación: atribuir a las cosas o animales cualidades humanas. Otros tipos de prosopopeyas son la animación: atribuir a seres inanimados cualidades de los animados; la animalización; atribuir a seres humanos características de los seres irracionales; y la cosificación: atribuir a los seres vivos cualidades del mundo inanimado.
Reduplicación: Es la repetición de una palabra al principio o dentro de una oración.
Retruécano: Cuando una frase está compuesta por las mismas palabras que la anterior, pero invertidas de orden o función.
Silimicadencia: O asonancia. Cuando dos o más palabras cercanas tienen idénticos sonidos finales.
Símbolo: Objeto o cualidad mencionados como reales, pero aludiéndose al mismo tiempo a otra realidad distinta.
Símil: O comparación. Se diferencia de la figura anterior en que aquí aparecen siempre explícitos y sin especificar el término real y la imagen.
—————-